Ukrainë: Me disa nga tokat më pjellore në glob, Ukraina është njohur si shporta e bukës së Evropës për shekuj. Eksportet e saj bujqësore me rritje të shpejtë – drithërat, vajrat bimore dhe një mori produktesh të tjera – janë thelbësore për të ushqyer popullsinë nga Afrika në Azi. Dhe ndodh që një pjesë e konsiderueshme e tokës bujqësore më produktive në Ukrainë gjendet në rajonet e saj lindore, pikërisht ato pjesë më të cëenueshme ndaj sulmit rus. Ndërsa retë e luftës u mblodhën përgjatë kufijve në Ukrainë, një shqetësim që ka kaluar relativisht pa u vënë re është pyetja se çfarë ndodh me këto rajone – dhe me vendet në mbarë botën që varen nga Ukraina për ushqim.

Ukraina është një eksportues kryesor i misrit, elbit dhe thekrës, por është gruri i vendit që ka ndikimin më të madh në sigurinë ushqimore në mbarë botën. Në vitin 2020, Ukraina eksportoi afërsisht 18 milionë tonë metrikë grurë nga një korrje totale prej 24 milionë tonësh metrikë, duke e bërë atë eksportuesin e pestë më të madh në botë. Konsumatorët përfshijnë Kinën dhe Bashkimin Evropian, por bota në zhvillim është vendi ku gruri ukrainas është bërë një import thelbësor. Për shembull, rreth gjysma e të gjithë grurit të konsumuar në Liban në vitin 2020 erdhi nga Ukraina, sipas të dhënave nga Organizata e Ushqimit dhe Bujqësisë (FAO). Duke u mbështetur në bukë dhe produkte të tjera drithërash për 35 për qind të marrjes së kalorive të popullsisë, Libani është në mënyrë kritike i varur nga gruri ukrainas.

Nga 14 vendet që mbështeten në importet ukrainase për më shumë se 10 për qind të konsumit të grurit, një numër i konsiderueshëm tashmë përballet me pasiguri ushqimore nga paqëndrueshmëria e vazhdueshme politike ose dhuna e drejtpërdrejtë. Për shembull, Jemeni dhe Libia importojnë përkatësisht 22 për qind dhe 43 për qind të konsumit të tyre total të grurit nga Ukraina. Egjipti, konsumatori më i madh i grurit ukrainas, importoi më shumë se 3 milionë tonë metrikë në vitin 2020 – rreth 14 për qind të grurit të tij total. Ukraina gjithashtu furnizoi 28 për qind të konsumit malajzian, 28 për qind të grurit në Indonezi dhe 21 për qind të konsumit të grurit në Bangladesh në vitin 2020, sipas të dhënave të FAO.

Fatkeqësisht, një pjesë e madhe e prodhimit të grurit të vendit vjen nga shporta historike e bukës së Ukrainës lindore – rajonet e Kharkiv, Dnipropetrovsk, Zaporizhia dhe Kherson, në perëndim të Donetskut dhe Luhanskut, të cilat tashmë janë pjesërisht të pushtuara nga forcat ruse dhe të mbështetura nga Rusia.